Geluidisolatie

 

Om lawaai te bestrijden is het onderscheid tussen luchtgeluid en contactgeluid van belang. Luchtgeluid ontstaat doordat een geluidsbron rechtstreeks de lucht in trilling brengt (muziek). Contactgeluid ontstaat doordat een constructie in trilling wordt gebracht en er zo geluid ontstaat (compressor, loopgeluid op vloer). Luchtgeluid brengt constructies in trilling waardoor het geluid wordt doorgegeven. In een constructie kunnen geluidtrillingen veel verder doorgegeven worden dan via de lucht.

In de ruimte van de geluidsbron moet het geluid dus gereduceerd worden om daar gehoorschade te voorkomen en om te voorkomen dat het geluid wordt overgebracht naar andere ruimtes. Dit kan door het geluid te absorberen. Deze techniek wordt ook gebruikt om de nagalmtijd te verminderen en bijvoorbeeld de akoestiek van een zaal te verbeteren. Bij geluidabsorptie wordt de geluidenergie door middel van wrijving omgezet in warmte.

Het voorkomen dat geluid wordt overgedragen naar andere ruimtes noemen we isoleren. Natuurlijk moet eerst bekeken worden of het geluid zich niet gewoon via de lucht kan verplaatsen. Eventuele geluidslekken moeten dan eerst worden gedicht. Om toch luchtstroom te behouden kunnen speciale constructies worden toegepast (bijvoorbeeld suskasten) die wel lucht doorlaten maar waarbij het geluid zoveel mogelijk wordt tegengehouden.

Vervolgens moet worden voorkomen dat constructies in trilling gebracht worden. In eerste instantie kan dit door de veroorzaker van het contactgeluid te ontkoppelen van de constructie die trillingen doorgeeft. Naarmate een constructie een hogere massa heeft, is er meer energie nodig om deze in trilling te brengen. Door dus de massa te vergroten, wordt geluid geïsoleerd.

Naast de absorptie- respectievelijk isolatiefactor zijn ook mechanische en temperatuur eigenschappen en brandbaarheid van belang bij de juiste keuze van een materiaal in een bepaalde toepassing.